Χαχαχα!!! Ώπα κόσμεεε.
Η Τζούλια οργώνει τα νησιά και τις επαρχίες για μεροκάματο. Όχι αν σ' αρέσει μπάρμπα Λάμπρο παίξε στην Αθήνα... Αλλά συγνώμη ξέχασα, είναι καλοκαίρι τώρα. Οι συναυλίες του Μιχαλάκη ακυρώνονται η μια πίσω από την άλλη. Γιατί γαμώτοοο...;
Η συνέχεια έπεταιιι και ο χειμώνας έρχεταιιιι. Χρόνια πολλά...!!!

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες
θέλω να γίνω σαν αμερικάνος
μ' αρέσει στα κρυφά και ο Μητροπάνος.

Πέστααα Τζιμάκοο κι ας μην σε πολυγουστάρω, έτσι είναι. Λες κι αλήθειες. Νεοέλληνεςςς.

Θυμάμαι τον Μάλαμα στο "River Festival" του Αλφειού. Εμφανιζόταν εκείνο το καλοκαίρι μαζί με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Βγήκε στην σκηνή, είπε απλά μια καλησπέρα και στην συνέχεια με ευλάβεια χαιρέτησε την θεότητα των υδάτων που λατρευόταν από τους προγονούς μας πριν καν ακουστεί τ' όνομα του Ποσειδώνα. Θυμάμαι και χαμογελάω. Απίστευτα πράγματα. Θα τα μοιραστώ μαζί σας μόνο για να δημιουργήσω ένα μικρό κίνητρο σε αυτούς που δεν συνηθίζουν ή δεν τυχαίνει να πηγαίνουν σε καλοκαιρινές συναυλίες.

Ώπαααα!!!!!!!!!!!!!

Δέκα μικροί Μήτσοι, θέατρο, αλ τσαντίρι και η συνέχεια έπεται. Ένας πραγματικά χαρισματικός άνθρωπος με άστρο, που τυφλώνει με την λάμψη του. Αγάπη και «επιτυχία» και το βάζω σε εισαγωγικά επειδή δεν ξέρω τελικά τί είναι πετυχημένο και τί αποτυχημένο. Η ερμηνεία του στην ταινία «El Greco» ήταν πραγματικά συγκινητική. Κι όσο ακραίος κι αν γίνεται κάποιες φορές, αν σε τούτη την ψεύτρα εποχή υπάρχουν άκρα, παρόλα αυτά παραμένει αληθινός. Αγαπάει τον άνθρωπο και ενδιαφέρεται για τους γύρω του. Και εμείς λατρεύουμε τον Λάκη και γουστάρουμε και καλά κάνουμε.

Σάββατο χαράματα προς την Αχερουσία,
χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στην φωτιά.
Βήματα γενέθλια για την αθανασία
και όλες οι αγάπες μου μια ξενιτιά.

Πήρα από τα μάτια σου λίγο μαύρο χρώμα
και έβαψα τα ρούχα μου μάνα μη με δεις.
Την στερνή κουβέντα σου την θυμάμαι ακόμα
σαν χορεύεις μου' λεγες να' σαι ο Διγενής.

«Έρωτας αρχάγγελος»

Καλημέρα κόσμεεε. Αποφάσισα να αλλάξω ύφος και στυλ. Αν δηλαδή κρατούσα τα προσχήματα, δεν θα τα ξανακουβαλήσω. Με βαραίνουν πολύ... Τα προσχήματα και η ψεύτικη ευγένεια μας κατέστρεψαν. Έτσι λοιπόν, ως ζωντανός οργανισμός, ανανεώνομαι και επειδή πλέον ζούμε με σύνθημα «ό,τι φας, ό,τι πιεις και ό,τι αρπάξει ο κ....ος σου», θα τα λέω με το ονοματάκι τους. Ξέρετε εσείς... Αυτό που αλλάζει πρόσωπο ανάλογα με την περίπτωση. Τη μια είναι θεϊκό και καλό και την άλλη βρυκολακάκι που πίνει φρέσκο αίμα. Και μην μου πείτε ότι αλλάζει ο άνθρωπος ανάλογα την περίπτωση, γιατί θα... αγαπηθούμε.

Μια φορά και έναν καιρό την εποχή των δεινοσαύρων, υπήρχε μια ζούγκλα που λεγόταν καλλιτεχνικός κόσμος. Πάρα πολλά ζώα, πτηνά, ερπετά και θηλαστικά ζούσαν εκεί. Ξεχώριζαν όμως στα καλά και στα κακά. Αχχχ τα καημένα τα καλά ζωάκια, κυνηγούσαν μόνο για να ζήσουν, όχι για να σκοτώσουν και να κλέψουν.
Μικροί μου φίλοι, κάπως έτσι ξεκινάει το παραμύθι μας απόψε. Καθίστε αναπαυτικά, αφεθείτε, αλλά που και που κοιτάξτε και πίσω σας. Ίσως κάποιος κακός πίθηκος έρθει να σας κάνει κακό.

«Όταν πονείς να μου το λες, να κλαίω εγώ για σένα, για δεν μπορώ να τα θωρώ, τα μάτια σου κλαμένα». Μια παράδοση που αιώνες τώρα στέκει όρθια. Μπροστάρης και θεματοφύλακας της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, για να θυμίζει ότι κάποια πράγματα είναι συνδεδεμένα με τον πολιτισμό και την ανθρώπινη ψυχή.