Μέχρι πριν λίγα χρόνια τον όρο «update» τον ήξεραν και χρησιμοποιούσαν μόνο όσοι είχαν σχέση με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά πλέον αυτός ο όρος μπαίνει στην ζωή μας όλο και περισσότερο, αλλά και σε άλλες συσκευές όπως τηλέφωνα, dvd-players, ακόμη και σε αυτοκίνητα και πολλά άλλα. Πλέον τα πάντα γύρω μας λειτουργούν υπό την επίβλεψη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, που βέβαια ποικίλουν σε πολυπλοκότητα και δυνατότητες αλλά δεν παύει να είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής με ότι συνεπάγεται αυτό.

Έρχεται λοιπόν το καλοκαιράκι και πολλοί είναι οι καλλιτέχνες και τα συγκροτήματα που θα έρθουν και φέτος στην Ελλάδα για να μας παίξουν ζωντανά. Όλοι περιμένουμε με ανυπομονησία για να δούμε το αγαπημένο μας συγκρότημα σε κάποια από τα μεγάλες συναυλίες που διοργανώνονται συχνά πυκνά τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας. Και σίγουρα όλοι μας έχουμε απολαύσει μια τέτοια εμπειρία που για πολλούς ήταν εμπειρία ζωής. Έχετε αναρωτηθεί λοιπόν πως στήνεται κάτι τέτοιο; Πόσοι άνθρωποι τρέχουν μέρα νύχτα προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια συναυλία; Πόσες διαφορετικού είδους θέσεις εργασίας υπάρχουν; Και πολλά τέτοια αναπάντεχα ερωτήματα που κάνεις δεν σας απάντησε μέχρι τώρα. Ήρθε λοιπόν η ώρα να σας περιγράψω πως στήνεται μια τέτοια συναυλία. Βάλτε γάντια και φόρμα για να μην λερωθείτε και καπέλο για να μην σας κάψει ο ήλιος και ξεκινάμε.

Από την στιγμή που βάζουμε ένα μικρόφωνο να ηχογραφήσομε κάτι αμέσως έχουμε μπει σε έναν άλλο κόσμο μια που αυτό πλέον θα το ακούσουμε και από μία συσκευή που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Με άλλα λόγια, αν μπροστά μας παίξει μια κιθάρα, θα ακούσουμε την κιθάρα μέσω των ηχητικών κυμάτων που έρχονται στα αυτιά μας κατευθείαν από την πηγή και το δωμάτιο. Αν όμως σας πω πια κιθάρα σας αρέσει από την δισκογραφία θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικοί ήχοι κιθάρας για να διαλέξετε.

Στην εποχή που σε ένα USB στικάκι που δεν είναι μεγαλύτερο από τον αντίχειρα σου μπορείς να χωρέσεις μια ντουλάπα δίσκους, και δεν χαράζεται , δεν μαζεύει σκόνη , δεν χρειάζεται να προσέχεις την βελόνα, το έχεις και μαζί σου μπορείς να το συνδέεις και στο ηχοσύστημα του αυτοκινήτου σου.

Παρόλα αυτά ο ήχος που έχει ο μέσος ακροατής στο περιβάλλον του είναι σαφώς χειρότερος από τον μέσω όρο μιας δεκαπενταετίας πριν.

Μα είναι δυνατόν ; Με τόσα ψηφιακά κόλπα και κονβέρτορες, και οπτικές ίνες να είναι ο ήχος χειρότερος; Κι όμως είναι ... και οι λόγοι ... πολλοί.

Τι είναι λοιπόν ψηφιακός ήχος;

Δεν χρειάζεται να μου απαντήσετε, η ερώτηση ήταν ρητορική, ξέρω ότι το κάνετε μην ντρέπεστε να το πείτε, όλοι το έχουμε κάνει κάποια στιγμή ή το κάνουμε και ακόμα. Όμως τι μας κάνει να θέλουμε να τραγουδήσουμε στο μπάνιο;
Η αίσθηση ότι το μπάνιο σαν χώρος δικαιολογεί όλες μας τις πράξεις, ηχητικού και μη περιεχόμενου...
Το ότι χαιρόμαστε που κάνουμε μπάνιο και θα μυρίζουμε ωραία;
Και όμως η αλήθεια δεν κρύβεται στις παραπάνω υποθέσεις, που σίγουρα παίζουν κάποιο ρόλο, αλλά στο γεγονός ότι η φωνή μας ακούγεται πολύ πιο ωραία στα αυτιά μας σε αυτόν τον συγκεκριμένο χώρο, το μπάνιο!
Κύριος υπεύθυνος είναι λοιπόν ...τα πλακάκια...όμως δεν θα μιλήσουμε για είδη υγιεινής αλλά θα πιάσουμε έτσι λίγο την ακουστική.

2010 λοιπόν, εξοπλισμένοι πλήρως σαν αστακοί με PCια, κάρτες ήχου, decoder, Surround, Blueray, HDMI, και διάφορες άλλες δύσκολες λέξεις που μας βομβαρδίζουν καθημερινά και εμείς τρέχουμε από πίσω να προλάβουμε την τεχνολογία ...όμως ξέρουμε να την χρησιμοποιούμε ή απλά αγοράζουμε διάφορα και μόνο με την ιδέα ότι τα αποκτήσαμε νομίζουμε ότι ακούμε και καλύτερα ;